George.........

Ik heb weer een boek gelezen, zo leuk. Niet lachen maar het zou over mij geschreven kunnen zijn. Het boek heet Mijn leven met george.........of mijn leven met Rambo, haha. Deze vrouw is ook weduwe geworden en samen met haar zoon nemen ze George in huis. Deze hond is net als Rambo een troost in die tijd en het beestje voelt dit aan en word dus erg verwend en mag van alles wat anders niet was gebeurd. Zoals slapen bij zijn vrouwtje en elkaar gewoon niet willen missen, zowel vrouwtje naar de hond en anders om.........Ik vond het geweldig dit boek.........als je van honden houd en daar graag boeken over leest, dan is dit een aanrader, haha

Ja ja, kleine poesjes worden groot en gaan graag s'middags een poosje de tuin in. Ze kunnen daar zo van genieten en alles ontdekken en bezig zijn. Zie maar de grote kat Duveltje loop natuurlijk al jaren over de garage, maar dat kan ik ook hoor, onze Moris de kwajongen........

Hier ben ik vrouwtje, kan ook al op het dak, hoor..........makkie........maar schuddend met zijn pootjes, want die worden wel vies hoor met dit weer buiten. Lief he.........

rondje tuin...............

He wat gaat de tuin toch lekker hard, zo was die nog kaal en zie nu hoe vol al.
Loop je met me mee door mijn tuin. Nu stap ik mijn achterdeur uit en kijk..........

Mijn gezellige prieeltje, zo'n lekker plekkie om te zitten, maar ga je links dan zie je dit.................

Mijn veranda noem ik dit, kun je sávonds ook lekker zitten, met een bakkie koffie of zo.
Maar hier loop ik niet heen, maar ga recht door langs de prieel en kijk..........

,Dan lopen we door de tuin over een klinker paadje naar achteren en zie je al hoe vol mijn tuin al is. We komen nu langs mijn rots-tuintje, kijk maar.............Ik sta nu achterin mijn tuin en ga weer de hoek om en zie dan dit................

Nu laar ik jullie een mooi doorkijkje zien, over het tuinbankje heen wat je hier al zie staan, mooi he........

Je ziet hier de vijver al, maar naast me aan de linker kant kijk je door de loofgang, kijk maar........

Maar hier loop ik niet door, ik ga verder over het paadje langs het tuinbankje op naar de vijver, kijk maar..............

Achter de vijver gewoon in de border staat mijn schommelbank, een heerlijk plekkie in de schaduw als het warm weer is, we gaan nu links het ronde terras op bij de vijver. Hier hebben we ook allemaal bankies staan waar je geen uren op wil zitten, maar wel gezellig sávonds als de vuurkorf aan is, kom gaan we kijken............

De vijver met 5000 liter water, dus hij mag er zijn, ernaast zie je al de eerste bankies, kom we gaan verder.....................

Ja het ronde terras met vuurkorf en mijn broeikastje, maar we gaan verder onder het poortje door, kom...........

Nu komen we uit bij de veranda en de carport, naast de garage, hier hebben we al een paar keer gezeten met quiltvriendinnen vorige week, heerlijk daar, kijk maar weer..................

Jammer dat mijn zoon hier ook nog onderdelen van een BMW heeft staan en het is nog niet aangekleed met eenjarige planten. Maar dat komt nog, die krijgen jullie dan wel weer te zien, haha................en wie weet zijn die onderdelen binnenkort wel weg...............even dromen dat mag toch wel..................we gaan nu weer links door de veranda naar het prieel en zijn weer bij de achterdeur, dus rondje tuin gehad...............

Je dieren.......

Als je s'morgens wakker word, in mijn geval dan in mijn eentje. Maar naast je op je kussen ligt een klein hondje met zijn koppie in je handpalm en langs je op het dekbed ligt een grote hond, met zijn kop op je been.Weet je dat had je vier jaar geleden niet kunnen bedenken dat je je dan gelukkig voelt en niet alleen. Als je man komt te overlijden, moet je weer leren alleen te zijn en alles te doen en te beslissen. Verschrikkelijk was dat in het begin. Mijn eerste bioscoop bezoek door vrienden mee genomen was een gezellige en vrolijke film, daar moet je dan om lachen, maar vanbinnen voelt dat helemaal niet zo. Je voelt je dan schuldig en helemaal niet gezellig en vrolijk, maar kijk vier jaar later komt dat weer allemaal op de rit. Een mens is een wonderlijk wezen. Ik kan weer ontzettend genieten van de meest kleine dingen..........

He Tessa kijk eens naar mij, goed zo meisie, je bent zo'n lieverd...........om mijn schaduw maar niet te vergeten natuurlijk, echt dit beestje volgt je op de voet en wel eens overdreven...........maar wil altijd bij je zitten of dicht in de buurt.

He vrouwtje sta je op ik houd je stoel wel effies warm, haha..............o, moet ik ook op de kiek........okee dan.................................

Dit is natuurlijk Kanzi ze is een klein en op de eigen.......lief poesje........maar ze is van mijn zoon.............
En natuurlijk niet te vergeten Duveltje, maar ze is naar buiten........dus de andere keer weer op de foto......
Je ziet maar een dier in huis doet wonderen, ik zou niet buiten ze kunnen.....................